Φιλία και ψέμματα...

Αφορμή για αυτές μου τις σκέψεις μου έδωσε ένα περιστατικό που μου συνέβη πριν καιρό και το "δημοσίευσα" στο φόρουμ που συμμετέχω τα τελευταία χρόνια...

Οι απαντήσεις πάρα πολλές, οι γνώμες ακόμα περισσότερες, και εγώ ακόμα μπερδεμένη...

Δεν ξέρω τί μπορεί να θέσει όρια σε μια φιλία, και τί δεν μπορεί...

Ξέρω οτι τώρα στα 30 μου κλήθηκα να αντιμετωπίσω μια κατάσταση που επηρέασε εμένα και όλη την παρέα...

Πόσα ψέμματα μπορείς να δεχθείς απο ενα "κολλητό" σου... Πού αρχίζει η "ιδιωτική" ζωή και πού τελειώνει; Που ξεκινάνε οι αλήθεις, και πώς καταλήγουν;

Ξέρω οτι πάντα είχα πολλούς φίλους...και ειδικά καλές φίλες! Οι φασόλες υπάρχουν στην ζωή μου απο τα πρώτα χρόνια της ζωής μου και είναι ακόμα δίπλα μου...

Πολλές φορές στην παρέα "εισέβαλε" κάποια καινούργια αλλά πήρε "πασαπόρτι" σύντομα γιατί όλο και σε κάποια δεν άρεσε! Λογικό το ακούω, γιατί να "σπέρνουμε ζιζάνια" ανάμεσά μας;

Όμως το τελευταίο περιστατικό μπορώ να πω οτι με εχει νευριάσει πολύ!

Εγώ, που για να νευριάσω πρέπει να φτάσω στο ΑΜΗΝ!
Εγώ που δεν παίρνω χαμπάρι τίποτα! Που αγνοώ και ξεχνάω πράγματα το επόμενο πεντάλεπτο!

Είναι ώρες και φορές που υπακούω στις προτάσεις των κοριτσιών να της το ρίξουμε ένα γιαουρτάκι (τοταλ, το προτιμάει, ξέρω και τα γούστα της), και είναι άλλες φορές που είμαι εγώ που την "υπερασπίζομαι" και προσπαθώ να καλμάρω την κατάσταση...

Με έχει διχάσει λίγο αυτή η ιστορία...

Δεν μου λείπει καθόλου σαν ανθρωπος, αν αυτό σκέφτεστε, γιατί όλοι αυτό ρωτάνε στο φορουμ! Δεν μου λείπει καθόλου γιατί ήταν ενας χαρακτήρας ακριβώς αντίθετη απο μένα...

Μήπως τελικά είναι θυμός αυτός που έχω;

Μήπως να το ψωνίσω το γιαουρτάκι;

"Sex and the City"

Η αγαπημένη μου σειρά, μακράν, είναι το Sex and the City...

Ξεκίνησα να το βλέπω οταν ήμουν 26... Τότε μου φαινόταν αστεία, και πολύ τραγελαφική!

Τί ειρωνια που σήμερα μου φαίνεται βγαλμένη μέσα απο την ζωή;
Πόσο αστείο είναι όταν τα βράδια καθόμαστε στον καναπέ και βάζουμε στο dvd καποια επεισοδια να κοιταζόμαστε όλες αναμεταξύ μας με ύφος "αποριας-συμπτωσης-μας παρακολουθεί κανεις" οταν συμβαίνουν πράγματα που μερες πριν βιώσαμε και εμείς!

Δεν "ταυτίζομαι" με την Καρυ επειδή ειναι η πρωταγωνίστρια. Απλά επειδή είμαστε πολύ ίδιες!

Ενας αιώνιος ερωτας με τον Mr.Big, αλλοι 10 χωρίς ουσία δεσμοί, ενα τρελό πάθος με τα παπούτσια, ενα μόνιμο τζετ-λανγκ απο τα ψωνια, τα χρεη στην πιστωτική, τις τρελές φίλες και τα πολλά και καθημερινά "μικρο-προβλήματα" για το πώς μου είπε καληνύκτα, τί ωρα θα πάρει αυριο τηλέφωνο, αν θα πάρει τηλεφωνο...

Λατρεύω Καρυ, και κυρίως λατρεύω Mr.Big... (γιατί άραγε...;)