Όλα έδειχναν απο νωρίς οτι θα ήταν ενα επεισοδιακό Παρ-Σαβ-Κυριακο!
Ξεκίνησαμε μέσα στο άγχος να προλάβουμε ενα ραντεβού που είχα στο Ηράκλειο στις 8 το βράδυ. Κλείσαμε τα μαγαζιά μας άρον-άρον την Παρασκευή το μεσημέρι, φορτώσαμε 40 βαλίτσες το αυτοκίνητο (γυναίκες!!!) και φύγαμε!
Τα βυτιοφόρα όμως των Υγρών Καυσίμων είχαν άλλη άποψη! Όλα τα βενζινάδικα...ΚΛΕΙΣΤΑ!!! Μετά απο μαραθώνιο αναζήτησης βενζινάδικου με αποθέματα, και ατελείωτα τηλέφωνα...γυρίσαμε σπίτι! 3 αυτοκίνητα στο σπίτι, και τα 3 άδεια απο βενζίνα! Τόση γκαντεμιά!
Είμαι, η αλήθεια είναι, και πολύ προληπτική, και καθ΄οτι Σαββατογεννημένη το πήρα σαν σημάδι! Να μην φύγουμε εκεινο το βράδυ, ακόμα και οταν στις 10 πιά μου έφερε ενας φίλος μια κανίστρα 30 λίτρα βενζινα!!!!
Μετά το "Δεν εχω μμμπππααααταρρρρρία!" το σλόγκαν έγινε "Δεν έχω μμμμππππετζζζίννα"!
Γυρίσαμε σπίτι λοιπόν, και για να εξορκίσουμε την κακή αρχή καναμε ενα τραπέζι στου "συνταξιδιώτες" μας τρικούβερτο! Κοιμηθήκαμε όλοι μαζί στα 48τ.μ. και ξυπνήσαμε μεσα στην τρέλα στις 7 το πρωί για να φύγουμε!!!
Η μέρα φαινόταν ζόρικη! Πολύ βροχή και κίνηση στην εθνική...
Το πρωινό πέρασε "αδειάζοντας" τα μαγαζιά της Δαιδάλου... Σαν τα γαϊδούρια φορτωμένοι πολλές -μα πάρα πολλές- τσάντες!
Λένε για μας τις γυναίκες οτι ειμαστε τρελές με τα ψώνια...μερικοί άντρες όμως μας ξεπερνάτε κατά πολύ!!!
Το απόγευμα πια φτάσαμε στο ξενοδοχείο οπου κοιμηθήκανε όλοι σαν τα κοτόπουλα! Θα ξυπνούσαν υποτίθεται στις 10 για να παμε για καφεδάκι!
Εγώ είχα μια συνάντηση (που θα σας διηγηθώ αλλού) και έφυγα..και όταν πια πήγε 11 και δεν είχαν δώσει σημάδι ζωής πήγα και τους ξεσήκωσα για να παμε για την Νυχτερινή μας Εξόρμηση!
Το οτι ήπιαμε 1 μπουκάλι βότκα ο καθένας μας (εκτός απο τους δυο "οδηγούς" και ευτυχώς γιατί θα μάθεται στην συνέχεια τί πάθαμε), και αυτό κούπες...μαρτυρά την συνέχεια της βραδιάς! Πανω στα μπάρ τα κορίτσια, χάμω στο πάτωμα η "ζ" με σπασμένα τακούνια, χαμένα σακάκια, χαμένα...μυαλά, και λόγια που δεν είπαμε 14 χρονια πρίν!
Με τους "αντρες" της παρέας κάνουμε παρέα απο τα 16. Αγαπημένοι φίλοι, πολύ δεμένη παρέα που κατα καιρούς χανόμαστε λόγω...συνθηκών! Τώρα οι συνθήκες έφεραν ξανά το δέσιμό μας!
Είμαστε όλοι στα 30, απλά...τα μυαλά μας γίνονται όπως όταν ήμασταν στα 16! Η μόνη διαφορά μας απο τότε είναι οτι...πίνουμε λίγο παραπάνω!
Περάσαμε ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ! Και χορέψαμε, και τραγουδίσαμε και το μαγαζί ξεσηκώσαμε οταν... έπιασα το μικρόφωνο!... Εχω, η άτιμη, ωραία φωνή και σαν μέλι μου το "ξαμόνουν" οι τραγουδιστές οταν βρισκόμαστε στα μπουζούκια!
Το κομμάτι που χαρακτηρίζει την "ψυχολογική" μου κατάσταση τον τελευταίο καιρό είναι του Καρρα το "Ολα ενα ψεμμα" (δεν είμαι καθόλου "σκυλού", απλά...οι στίχοι-ο τραγουδιστής... πολλά, τελως πάντως με κυλησαν στον βούρκο του λαϊκού)!
"Πιάσε ενα Ρε Μινόρε!" φωνάζω του μαέστρου (ΤΙ θέατρο, Θεέ μου, είμαι ώρες-ωρες!), και τον κούφανα τον άνθρωπο, αφού μάλλον το πέτυχα ενώ εγώ το είπα στην τύχη, και για χαβαλέ!
Στο δρόμο απο το ενα "μαγαζι" στο άλλο τρακάραμε κιόλας! 2 "τζούγκροι" οπως τους λένε εκεί, ανεγκέφαλα νούμερα, κάνανε
κόντρες στην παραλιακή, και πέσανε στο πλάι μας! Ευτυχώς οι ζημιές ήταν μόνο υλικές! Σηκώθηκαν και εφυγαν βέβαια...πού να τους προλάβουμε με το σόκ που πάθαμε!
Πόσα νούμερα Ηρακλειώτες εχουν κόκκινο Fiat Barchetta ξεφτιλισμένο στις κουριαλο-ηρακλειωτικες στυλιστικές παραλλαγές με νικελώματα, μαύρα τζαμια, (αθηναϊκές πινακίδες); (ήδη βρισκομαστε στα ίχνη τους αφού τα κόκκινα μπαρτσέτα που κυκλοφορούν στο Ηράκλειο είναι 3 μετρημένα, και δόθηκε σήμα σε όλα τα περιπολικά για τις επόμενες μέρες...). Εδώ σημειώνω το γεγονός οτι Ποτό και Οδήγηση δεν πάνε μαζί, και επειδή εγώ ειδικά το γνωρίζω πολύ καλά, οι "οδηγοί" μας είναι πάντα οκ!
Γυρίσαμε οταν πιά είχε βγεί ο ήλιος, και το ξενοδοχείο ΔΕΝ είχε μπατζούρια! Καλό και αυτό!
Η Κυριακή πέρασε απο το ένα κρεββάτι, και απο το ένα δωμάτιο στο άλλο... 2 καφέδες ήπιε ο καθένας για να συνέλθουμε...
Οσο γελάσαμε το Σάββατο, αλλο τόσο γελάσαμε και την Κυριακή αφηγούμενοι ο καθένας τί συνέβη το προηγούμενο βράδυ! "και θυμάσε, αυτό;-θυμάσε εκείνο"...ξέρετε πώς είναι αυτά!
Περάσαμε πάαααρα πολύ καλά, λοιπόν! Παρόλες τις ατυχίες μας, τίποτα δεν μας χάλασε!!!
Μέσα απο αυτό το Σαβ/κο άλλαξαν πολλά... και όλα θα είναι πια διαφορετικά!
Όμως έτσι ήθελα να γίνει, και έτσι έγινε! Και είμαι πιά πολύ ευτυχισμένη για αυτό!...
Ξεκίνησαμε μέσα στο άγχος να προλάβουμε ενα ραντεβού που είχα στο Ηράκλειο στις 8 το βράδυ. Κλείσαμε τα μαγαζιά μας άρον-άρον την Παρασκευή το μεσημέρι, φορτώσαμε 40 βαλίτσες το αυτοκίνητο (γυναίκες!!!) και φύγαμε!
Τα βυτιοφόρα όμως των Υγρών Καυσίμων είχαν άλλη άποψη! Όλα τα βενζινάδικα...ΚΛΕΙΣΤΑ!!! Μετά απο μαραθώνιο αναζήτησης βενζινάδικου με αποθέματα, και ατελείωτα τηλέφωνα...γυρίσαμε σπίτι! 3 αυτοκίνητα στο σπίτι, και τα 3 άδεια απο βενζίνα! Τόση γκαντεμιά!
Είμαι, η αλήθεια είναι, και πολύ προληπτική, και καθ΄οτι Σαββατογεννημένη το πήρα σαν σημάδι! Να μην φύγουμε εκεινο το βράδυ, ακόμα και οταν στις 10 πιά μου έφερε ενας φίλος μια κανίστρα 30 λίτρα βενζινα!!!!
Μετά το "Δεν εχω μμμπππααααταρρρρρία!" το σλόγκαν έγινε "Δεν έχω μμμμππππετζζζίννα"!
Γυρίσαμε σπίτι λοιπόν, και για να εξορκίσουμε την κακή αρχή καναμε ενα τραπέζι στου "συνταξιδιώτες" μας τρικούβερτο! Κοιμηθήκαμε όλοι μαζί στα 48τ.μ. και ξυπνήσαμε μεσα στην τρέλα στις 7 το πρωί για να φύγουμε!!!
Η μέρα φαινόταν ζόρικη! Πολύ βροχή και κίνηση στην εθνική...
Το πρωινό πέρασε "αδειάζοντας" τα μαγαζιά της Δαιδάλου... Σαν τα γαϊδούρια φορτωμένοι πολλές -μα πάρα πολλές- τσάντες!
Λένε για μας τις γυναίκες οτι ειμαστε τρελές με τα ψώνια...μερικοί άντρες όμως μας ξεπερνάτε κατά πολύ!!!
Το απόγευμα πια φτάσαμε στο ξενοδοχείο οπου κοιμηθήκανε όλοι σαν τα κοτόπουλα! Θα ξυπνούσαν υποτίθεται στις 10 για να παμε για καφεδάκι!
Εγώ είχα μια συνάντηση (που θα σας διηγηθώ αλλού) και έφυγα..και όταν πια πήγε 11 και δεν είχαν δώσει σημάδι ζωής πήγα και τους ξεσήκωσα για να παμε για την Νυχτερινή μας Εξόρμηση!
Το οτι ήπιαμε 1 μπουκάλι βότκα ο καθένας μας (εκτός απο τους δυο "οδηγούς" και ευτυχώς γιατί θα μάθεται στην συνέχεια τί πάθαμε), και αυτό κούπες...μαρτυρά την συνέχεια της βραδιάς! Πανω στα μπάρ τα κορίτσια, χάμω στο πάτωμα η "ζ" με σπασμένα τακούνια, χαμένα σακάκια, χαμένα...μυαλά, και λόγια που δεν είπαμε 14 χρονια πρίν!
Με τους "αντρες" της παρέας κάνουμε παρέα απο τα 16. Αγαπημένοι φίλοι, πολύ δεμένη παρέα που κατα καιρούς χανόμαστε λόγω...συνθηκών! Τώρα οι συνθήκες έφεραν ξανά το δέσιμό μας!
Είμαστε όλοι στα 30, απλά...τα μυαλά μας γίνονται όπως όταν ήμασταν στα 16! Η μόνη διαφορά μας απο τότε είναι οτι...πίνουμε λίγο παραπάνω!
Περάσαμε ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ! Και χορέψαμε, και τραγουδίσαμε και το μαγαζί ξεσηκώσαμε οταν... έπιασα το μικρόφωνο!... Εχω, η άτιμη, ωραία φωνή και σαν μέλι μου το "ξαμόνουν" οι τραγουδιστές οταν βρισκόμαστε στα μπουζούκια!
Το κομμάτι που χαρακτηρίζει την "ψυχολογική" μου κατάσταση τον τελευταίο καιρό είναι του Καρρα το "Ολα ενα ψεμμα" (δεν είμαι καθόλου "σκυλού", απλά...οι στίχοι-ο τραγουδιστής... πολλά, τελως πάντως με κυλησαν στον βούρκο του λαϊκού)!
"Πιάσε ενα Ρε Μινόρε!" φωνάζω του μαέστρου (ΤΙ θέατρο, Θεέ μου, είμαι ώρες-ωρες!), και τον κούφανα τον άνθρωπο, αφού μάλλον το πέτυχα ενώ εγώ το είπα στην τύχη, και για χαβαλέ!
Στο δρόμο απο το ενα "μαγαζι" στο άλλο τρακάραμε κιόλας! 2 "τζούγκροι" οπως τους λένε εκεί, ανεγκέφαλα νούμερα, κάνανε
κόντρες στην παραλιακή, και πέσανε στο πλάι μας! Ευτυχώς οι ζημιές ήταν μόνο υλικές! Σηκώθηκαν και εφυγαν βέβαια...πού να τους προλάβουμε με το σόκ που πάθαμε!Πόσα νούμερα Ηρακλειώτες εχουν κόκκινο Fiat Barchetta ξεφτιλισμένο στις κουριαλο-ηρακλειωτικες στυλιστικές παραλλαγές με νικελώματα, μαύρα τζαμια, (αθηναϊκές πινακίδες); (ήδη βρισκομαστε στα ίχνη τους αφού τα κόκκινα μπαρτσέτα που κυκλοφορούν στο Ηράκλειο είναι 3 μετρημένα, και δόθηκε σήμα σε όλα τα περιπολικά για τις επόμενες μέρες...). Εδώ σημειώνω το γεγονός οτι Ποτό και Οδήγηση δεν πάνε μαζί, και επειδή εγώ ειδικά το γνωρίζω πολύ καλά, οι "οδηγοί" μας είναι πάντα οκ!
Γυρίσαμε οταν πιά είχε βγεί ο ήλιος, και το ξενοδοχείο ΔΕΝ είχε μπατζούρια! Καλό και αυτό!
Η Κυριακή πέρασε απο το ένα κρεββάτι, και απο το ένα δωμάτιο στο άλλο... 2 καφέδες ήπιε ο καθένας για να συνέλθουμε...
Οσο γελάσαμε το Σάββατο, αλλο τόσο γελάσαμε και την Κυριακή αφηγούμενοι ο καθένας τί συνέβη το προηγούμενο βράδυ! "και θυμάσε, αυτό;-θυμάσε εκείνο"...ξέρετε πώς είναι αυτά!
Περάσαμε πάαααρα πολύ καλά, λοιπόν! Παρόλες τις ατυχίες μας, τίποτα δεν μας χάλασε!!!
Μέσα απο αυτό το Σαβ/κο άλλαξαν πολλά... και όλα θα είναι πια διαφορετικά!
Όμως έτσι ήθελα να γίνει, και έτσι έγινε! Και είμαι πιά πολύ ευτυχισμένη για αυτό!...
