Aντρας Vs Γυναίκα

Λόγω της δουλειάς μου και ενός χόμπυ που έχω (όχι το κυνήγι, ούτε το ψάρεμα) έχω συνεχώς συναναστροφή με άντρες, πολλά χρόνια τώρα!

Και ίσως και αυτός είναι ο λόγος που έχω και πολύ καλή συνεννόηση και σχέση με τους άντρες...γιατί τους μιλάω "αντρικά" και όχι "γκομενίστικα".

Η φώτο παραπάνω με έκανε να γελάω πολύ ώρα οταν μου την έστειλε ενας φίλος πριν μέρες... Τα κουμπιά της γυναίκας, και το ένα και μοναδικό κουμπί του άντρα...

Μια γυναίκα, νορμάλ-ψημένη στα βάσανα με τα γουρούνια τους άντρες-συνειδητοποιημένη και ζαβή, θα έλεγε οτι ο άντρας έχει ένα κουμπί : Το πουλί του!

Εγώ, που είμαι λίγο διαφορετική απο τις νορμάλ λαϊφστάιλ γκόμενες (και δεν τις κατακρίνω καθόλου με αυτό το χαρακτηρισμό) θα έλεγα οτι οι άντρες έχουν ένα κουμπί : Να τους κάνετε να ερωτευτούν!

Δεν είμαι καμιά ωραία γκόμενα, ούτε θα γυρίσει να με κοιτάξει ένας άντρας στον δρόμο με θαυμασμό, σίγουρα... Είχα όμως πολύ τύχη με τους άντρες πάντα μου, και ίσως να είχα και την καλύτερη τύχη απο πολλές κούκλες (πραγματικά!) αδερφές, φίλες μου κτλ.

Το κουμπί σε εναν άντρα είναι να τον κάνεις να σε ερωτευτεί. Το πώς γίνεται αυτό βέβαια, είναι λίγο πολύπλοκο, αλλά όλα είναι δύσκολα σε αυτή τη ζωή...

Ρωτώντας μια φορά στην παρέα τα "λεβεντάκια" μας, οι απαντήσεις που πήρα ήταν πολλές...

-"Τα βυζιά", είπε ο ένας, "τα βυζιά" είπε ο άλλος, "τα βυζιά" είπε και ο άλλος...και πάει λέγοντας!!!..

Εγώ πάντως, και με τα μικρά-μέτρια που διαθέτω μια χαρά τα κατάφερνα!!!

Ερχονται τα Χριστουγεννα!!!!!!

Μπαίνουμε στην τελευταία βδομάδα του Νοέμβρη...και αυτό σημαινει οτι μετά ήρθε ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ!!!

Μ'αρέσουν πολύ τα Χριστούγεννα! Μ'αρέσει αυτός ο στολισμός που γίνεται στη πόλη, τις βιτρίνες, τα πρόσωπα των ανθρώπων...

Παλιότερα που ζούσα και δούλευα στο κέντρο δεν το καταλάβαινα τόσο πολύ. Ήμουν αναγκασμένη να δουλεύω μέσα στα φωτάκια και τα κάλαντα ενώ τώρα κατεβαίνω στην "πολιτεία" σαν επισκέπτρια και γουστάρω πολύ!

Κλασσικό σημάδι οτι έρχονται τα Χριστούγεννα για μας είναι οτι το σπιτι μου γίνεται η Ντίσνεϋλαντ! Γεμάτο στολίδια, φωτάκια και αγγελάκια!
Φέτος θα περιοριστώ στα βασικά όμως... λόγω χώρου! Ενας μεγάλος γωνιακός καναπές (λόγω καθημερινών νυκτερινων επισκέψεων "στο τσακίρ κέφι" φίλων) πήρε την θέση του δέντρου και του μεγάλου Αϊ Βασίλη που φωνάζει "χω χω χω!".
Σκέφτηκα βέβαια το δέντρο φέτος...να το κρεμάσω απο το ταβάνι...θα το μελετήσω...και θα σας ενημερώσω...

Πέρσι τα Χριστούγεννα ήταν η τα πιο διαφορετικά Χριστούγεννα της ζωής μου... Παραμονή, και γυρίζοντας σπίτι διαπίστωσα οτι...ο μεγας ερωτας και μελλων συζυγός μου είχε εγκαταλείψει τας οικίας μας λόγω ενος καυγα που είχαμε το προηγούμενο βράδυ! Εφυγε σιωπηλά και όμορφα...

Θα νομίζεται οτι έπεσα στα πατώματα με τάσεις αυτοκτονίας κτλ, ε; Ίσως να γινόταν κάτι τέτοιο αν δεν ήταν Χριστούγεννα! Εγώ αντιθέτως με την "μελαγχολία" που υποτίθεται μας πιάνει εκείνες τις μέρες πήρα πολύ δύναμη μέσα απο αυτή την "αποχώρηση"! Στεναχωρήθηκα για 4 ημέρες! Το τέταρτο βράδυ επαθα "στροφή στην ποιότητα"! Και δεν τον ξανασκέφτηκα, δεν τον ξανα-αναζήτησα, δεν τον ξανα-ανέφερα...

Φέτος λοιπόν, θα ήθελα η παραμονή των Χριστουγέννων να εξελιχθεί λίγο διαφορετικά...

Θέλω κατω απο το δεντράκι (πού θα μπεί το δεντράκι, χω χω χω;) ο Αϊ Βασίλης να μου έχει ενα ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΩΤΑ (πατώματος;) !!!