Σήμερα ξύπνησα διαφορετικά...
Σήμερα ξύπνησα με άλλα μυαλά...
Κοίταξα το ημερολόγιο μήπως έχει πανσέληνο αυριο-μεθαύριο και είμαι τόσο "διαφορετική"...όμως οχι...πέρασε!
Ξυπνήσαμε μαζί, αγκαλιά όπως συνηθίζεται τον τελευταίο καιρό...
Όμως ήμουν διαφορετική...
Δεν ξέρω τί να σκεφτώ και τί όχι...
Φοβάμαι οτι εχω αρχίσει να "αναρωτιέμαι" για πράγματα, και αυτό είναι κακό... Εχω αρχίσει να "μετράω" τις κουβέντες του, και να προσπαθήσω να τις αναλύσω... Εχω αρχίσει να τον αναζητάω πολύ, και να μου λείπει...
Τον έχω δίπλα μου, αγκαλιά μου, και πάλι μου λείπει...
Αν αρχίσω να γράφω αναλυτικά τί γίνεται, ίσως με βγάλετε τρελή...περίεργη, και οτι έχω άδικο. Τα κορίτσια που "ξέρουν" τις λεπτομέρειες, μου είπαν σήμερα οτι είμαι υπερβολική...
Ήρθε και χτές όπως κάθε φορά, μετα που θα του στείλω εγώ και βέβαια μήνυμα... Και αυτό είναι το πρώτο πρόβλημα... Εμφανίζεται μόνο οταν εγώ τον ψάξω... Ερχεται μόνο εγώ οταν του το πώ... Πάμε κάπου μόνο όταν εγώ του το προτείνω.... Όχι δεν μου λέει ποτέ σε κάτι, ομως δεν μου λέει και ποτέ απο μόνος του κάτι... Σχεδόν πάντα όμως μου λέει οτι είχε σκοπό να με πάρει τηλέφωνο, μια φορά μάλιστα μου έδειξε κ το μήνυμα που είχε ετοιμάσει να στείλει απο τις 7 το απόγευμα αλλά τελικά τον 'πρόλαβα' εγώ στις 10!
Ήρθε, ήμασταν μεγάλη παρέα σπίτι, και όταν πλέον έφυγαν όλοι, πήγαμε στο κρεββάτι μας... Στο κρεββάτι που ήθελε μόνο αγκαλίτσα και να κοιμηθούμε...
Δεν ξέρω πώς να τα γράψω, γιατί δεν ξέρω ουτε κάν εγώ πώς είναι στο μυαλό μου...
Ισως για πρώτη φορά στην ζωή μου, δεν "ξέρω πώς να τα γράψω"!!!
Ενώ είναι ακριβώς το αντίθετο απο αυτό που "θέλω" σε έναν άντρα, μ'αρέσει. Και ενώ βλέπω οτι "δεν θα αντεξω" πολύ δίπλα του, θέλω να το προσπαθήσω... Με έχει εξιτάρει, με έχει εκνευρίσει...δεν ξέρω!
Είμαστε μαζί, περνάμε τέλεια, έχουμε πολύ πλάκα γενικότερα, με κάνει και περνάω καλά, όλα αυτά όμως οταν εγώ τα προκαλέσω. Είναι κλεισμένος στον εαυτό του, σπίτι του και στο μαγαζί του, δεν θέλει να βγαίνει παρα μόνο μαζί... Τον ζαλίζει η παρέα του στα τηλέφωνα, προτιμά να καθήσει σπίτι, εκτός και αν εγώ του πώ να έρθει σπίτι μου που θα έρθει αμέσως...
Και είναι μια χαρά παιδί! Και ωραίος, και γοητευτικός (όσο γίνεται για την ηλικία του, βέβαια), με τα αυτοκίνητά του, τη μηχανή του, τα μαγαζιά του.... Μια χαρά παιδί!
Δεν μιλάει όμως, δεν λέει τίποτα. Δεν μου ανοίγεται, δεν μου εκμυστηρεύεται, δεν μου έχει εμπιστοσύνη. Έχει φοβερά προβλήματα σπίτι του, κλείνεται στον εαυτό του και στο δωμάτιο του εκτός και αν εγώ τον ψάξω και τον ξεσηκώσω...
Χτές ήρθε σπίτι και κοιμηθήκαμε σαν αδερφάκια... Οχι ακριβώς αδερφάκια βέβαια, γιατι απο την αγκαλιά του δεν με αφήνει... Με ξυπνά κατα τη διάρκεια της νύκτας για να με πάρει αγκαλιά και να με φιλήσει... Αλλά όλα αυτά χωρίς καμιά κουβέντα!
Τον ρώτησα χτές... -"Τί θα σε κάνω εσένα, που δεν μου δίνεις 'σήματα' για το τί επιθυμεί η καρδούλα σου"; Η απάντησή του ήταν : "Πάρε πρωτοβουλίες, είμαι ανοικτός για σένα"
-"Να κοιμηθούμε τότε", του λέω, "καληνύχτα", και γύρισα στην μεριά μου... "Επειδή δεν θα κάνουμε έρωτα αυτό δεν σημαίνει οτι δεν μπορούμε να κοιμηθούμε αγκαλιά..."
Και κοιμηθήκαμε αγκαλίτσα...
Δεν είμαι σεξομανείς, σε καμία περίπτωση! Ίσα-ίσα, το αντίθετο θα έλεγα ήμουν πάντα! Όμως αυτός με έχει κάνει να αναρωτιέμαι για τον εαυτό μου!
Κάνουμε τέλειο σέξ! Οι τελευταίες φορές ήταν άψογες! Δεν μπορώ να πώ δηλαδή οτι "απλά, Άννα, δεν σε γουστάρει, δεν του αρέσει το σεξ μαζί σου"... Το αντίθετο θα έλεγα!
Υπάρχουν άντρες που αρκούνται σε μια αγκαλιά για καληνύκτα; 32 χρονών έφτασα, αυτό δεν το συνάντησα πρίν, η αλήθεια είναι!
Και όλο να αναρωτιέμαι εγώ...
Τα είπα όλα στην "αδερφή" μου... Της είπα όλα οσα έχω στο μυαλό μου... και η απάντησή της ήταν : "Όλα αυτά επειδή χτές το βράδυ δεν είχε όρεξη για σεξ, ρε Αννα;"... Με θεώρησε υπερβολική...
Μίλησα όμως και με τον αγαπημένο μου "Διαφθορέα"... του είπα τα περισσότερα, και η απάντησή του ήταν "σόρρυ, Αννα, αλλά δεν σε γουστάρει...Είναι βολεμένος στην 'ησυχία΄ που του προσφέρεις, του αρέσει να είσαστε αγκαλίτσα, χαλαρά, δεν τον πιέζεις, δεν τον 'ρωτάς' κ δεν χρειάζεται να σου δίνει 'εξηγήσεις' για τις κακές του μέρες, για τα προβλήματά του....Δεν είναι έτοιμος να 'αφεθεί' σε μια σχέση..."
Και πόσο δίκιο νομίζω οτι έχεις Πέτρο μου... Ακριβώς μάλλον αυτό είναι...
Μετά απο τόσες σχέσεις και τόσους φίλους-αδερφούς που είχα μέχρι τώρα, αυτή την "ψυχολογία" δεν μπορούσα να την "διαγνώσω"... Αλλά μετά που μου το είπες, το σκέφτομαι και βλέπω οτι έχεις δίκιο...
-"Και τί κάνει η Αννούλα σ'αυτή τη περίπτωση;" ρώτησα τον Διαφθορέα
-"Ζείς την κάθε στιγμή μαζί του, και θα καταλάβεις εσύ πότε θα δώσεις το τέλος!!!"
-"Και γιατί ;;;;"
Μου έγραψε στο MSN, αυτολεξί :
Ο χρήστης ΠΕΤΡΟΣ ΔΙΑΦΘΟΡΕΑΣ λέει (1:01 μμ):
giati h anna pou ksero, 8a dosei telos gia na prostateutei
Πόσο πολύ με ξέρει ο Πέτρος, τελικά!
Δεν ξέρω τί θα κάνω... Δεν ξέρω τί να μήν κάνω...
Χτές το βράδυ έψαξα το κινητό του! Τόση η περιέργειά μου για το τί θέλει πιά απο μας, που το έκανα και αυτό... Ατελείωτα μηνύματα δικά μου, στα απεσταλμενα πάλι δικά του σε μένα, και της πρώην του! Ναί, της πρώην του, που μου έχει πεί οτι τον "ενοχλεί" αλλά δεν την γουστάρει πλέον γιατί τον πλήγωσε πολύ τότε... (1χρονος ιστορία...) Τα "εισερχόμενά" της τα είχε σβήσει, μόνο εγώ μονοπωλούσα το φάκελο αυτό, στα απεσταλμένα υπήρχαν οι απαντήσεις του στις 'προσκλήσεις' της να πάνε για καφέ και που διακριτικά, απο ότι καταλαβα, απέφευγε. Δεν της απάντησε τελικά, ενώ απο ότι κατάλαβα επέμενε, και της έγραφε στο τελευταίο μήνυμα 'θα μιλήσουμε την βδομάδα που έρχεται, ίσως βρούμε κενό να βολεύει και τους δυό μας'... Το άλλο καλό, είναι οτι είδα κλήσεις του, να με έχει πάρει τηλ πολλές φορές τις τελευταίες μέρες ενώ εμένα το τηλέφωνό μου δεν χτύπησε ποτέ...! Παράλειψη βέβαια μεγάλη ήταν που δεν είδα αν με έχει αποθηκεύσει με #31#....! Λές να είναι αυτός τα βουβά τηλεφωνα που έχω εννίοτε; Δεν το νομίζω, ρε γμτ!
Το σίγουρο είναι οτι δεν του ξαναστέλνω κανένα μήνυμα...
Νοιώθω σαν να πρέπει να χωρίσω και δεν ξέρω τον τρόπο...
Μου λείπει ήδη, και έχουμε 4 ώρες να βρεθούμε...
Μου λείπουν όλα όσα δεν έχει πεί ποτέ... και που περίμενα να ακούσω, έστω και αν "δεν έβγαινε πουθενά αυτό"...
Δεν ξέρω...
Δεν έχω μυαλό για να σκεφτώ...
Θέλω να γίνω πάλι η παλιά και ζαβή λιβελούλα...
Σήμερα ξύπνησα με άλλα μυαλά...
Κοίταξα το ημερολόγιο μήπως έχει πανσέληνο αυριο-μεθαύριο και είμαι τόσο "διαφορετική"...όμως οχι...πέρασε!
Ξυπνήσαμε μαζί, αγκαλιά όπως συνηθίζεται τον τελευταίο καιρό...
Όμως ήμουν διαφορετική...
Δεν ξέρω τί να σκεφτώ και τί όχι...
Φοβάμαι οτι εχω αρχίσει να "αναρωτιέμαι" για πράγματα, και αυτό είναι κακό... Εχω αρχίσει να "μετράω" τις κουβέντες του, και να προσπαθήσω να τις αναλύσω... Εχω αρχίσει να τον αναζητάω πολύ, και να μου λείπει...
Τον έχω δίπλα μου, αγκαλιά μου, και πάλι μου λείπει...
Αν αρχίσω να γράφω αναλυτικά τί γίνεται, ίσως με βγάλετε τρελή...περίεργη, και οτι έχω άδικο. Τα κορίτσια που "ξέρουν" τις λεπτομέρειες, μου είπαν σήμερα οτι είμαι υπερβολική...
Ήρθε και χτές όπως κάθε φορά, μετα που θα του στείλω εγώ και βέβαια μήνυμα... Και αυτό είναι το πρώτο πρόβλημα... Εμφανίζεται μόνο οταν εγώ τον ψάξω... Ερχεται μόνο εγώ οταν του το πώ... Πάμε κάπου μόνο όταν εγώ του το προτείνω.... Όχι δεν μου λέει ποτέ σε κάτι, ομως δεν μου λέει και ποτέ απο μόνος του κάτι... Σχεδόν πάντα όμως μου λέει οτι είχε σκοπό να με πάρει τηλέφωνο, μια φορά μάλιστα μου έδειξε κ το μήνυμα που είχε ετοιμάσει να στείλει απο τις 7 το απόγευμα αλλά τελικά τον 'πρόλαβα' εγώ στις 10!
Ήρθε, ήμασταν μεγάλη παρέα σπίτι, και όταν πλέον έφυγαν όλοι, πήγαμε στο κρεββάτι μας... Στο κρεββάτι που ήθελε μόνο αγκαλίτσα και να κοιμηθούμε...
Δεν ξέρω πώς να τα γράψω, γιατί δεν ξέρω ουτε κάν εγώ πώς είναι στο μυαλό μου...
Ισως για πρώτη φορά στην ζωή μου, δεν "ξέρω πώς να τα γράψω"!!!
Ενώ είναι ακριβώς το αντίθετο απο αυτό που "θέλω" σε έναν άντρα, μ'αρέσει. Και ενώ βλέπω οτι "δεν θα αντεξω" πολύ δίπλα του, θέλω να το προσπαθήσω... Με έχει εξιτάρει, με έχει εκνευρίσει...δεν ξέρω!
Είμαστε μαζί, περνάμε τέλεια, έχουμε πολύ πλάκα γενικότερα, με κάνει και περνάω καλά, όλα αυτά όμως οταν εγώ τα προκαλέσω. Είναι κλεισμένος στον εαυτό του, σπίτι του και στο μαγαζί του, δεν θέλει να βγαίνει παρα μόνο μαζί... Τον ζαλίζει η παρέα του στα τηλέφωνα, προτιμά να καθήσει σπίτι, εκτός και αν εγώ του πώ να έρθει σπίτι μου που θα έρθει αμέσως...
Και είναι μια χαρά παιδί! Και ωραίος, και γοητευτικός (όσο γίνεται για την ηλικία του, βέβαια), με τα αυτοκίνητά του, τη μηχανή του, τα μαγαζιά του.... Μια χαρά παιδί!
Δεν μιλάει όμως, δεν λέει τίποτα. Δεν μου ανοίγεται, δεν μου εκμυστηρεύεται, δεν μου έχει εμπιστοσύνη. Έχει φοβερά προβλήματα σπίτι του, κλείνεται στον εαυτό του και στο δωμάτιο του εκτός και αν εγώ τον ψάξω και τον ξεσηκώσω...
Χτές ήρθε σπίτι και κοιμηθήκαμε σαν αδερφάκια... Οχι ακριβώς αδερφάκια βέβαια, γιατι απο την αγκαλιά του δεν με αφήνει... Με ξυπνά κατα τη διάρκεια της νύκτας για να με πάρει αγκαλιά και να με φιλήσει... Αλλά όλα αυτά χωρίς καμιά κουβέντα!
Τον ρώτησα χτές... -"Τί θα σε κάνω εσένα, που δεν μου δίνεις 'σήματα' για το τί επιθυμεί η καρδούλα σου"; Η απάντησή του ήταν : "Πάρε πρωτοβουλίες, είμαι ανοικτός για σένα"
-"Να κοιμηθούμε τότε", του λέω, "καληνύχτα", και γύρισα στην μεριά μου... "Επειδή δεν θα κάνουμε έρωτα αυτό δεν σημαίνει οτι δεν μπορούμε να κοιμηθούμε αγκαλιά..."
Και κοιμηθήκαμε αγκαλίτσα...
Δεν είμαι σεξομανείς, σε καμία περίπτωση! Ίσα-ίσα, το αντίθετο θα έλεγα ήμουν πάντα! Όμως αυτός με έχει κάνει να αναρωτιέμαι για τον εαυτό μου!
Κάνουμε τέλειο σέξ! Οι τελευταίες φορές ήταν άψογες! Δεν μπορώ να πώ δηλαδή οτι "απλά, Άννα, δεν σε γουστάρει, δεν του αρέσει το σεξ μαζί σου"... Το αντίθετο θα έλεγα!
Υπάρχουν άντρες που αρκούνται σε μια αγκαλιά για καληνύκτα; 32 χρονών έφτασα, αυτό δεν το συνάντησα πρίν, η αλήθεια είναι!
Και όλο να αναρωτιέμαι εγώ...
Τα είπα όλα στην "αδερφή" μου... Της είπα όλα οσα έχω στο μυαλό μου... και η απάντησή της ήταν : "Όλα αυτά επειδή χτές το βράδυ δεν είχε όρεξη για σεξ, ρε Αννα;"... Με θεώρησε υπερβολική...
Μίλησα όμως και με τον αγαπημένο μου "Διαφθορέα"... του είπα τα περισσότερα, και η απάντησή του ήταν "σόρρυ, Αννα, αλλά δεν σε γουστάρει...Είναι βολεμένος στην 'ησυχία΄ που του προσφέρεις, του αρέσει να είσαστε αγκαλίτσα, χαλαρά, δεν τον πιέζεις, δεν τον 'ρωτάς' κ δεν χρειάζεται να σου δίνει 'εξηγήσεις' για τις κακές του μέρες, για τα προβλήματά του....Δεν είναι έτοιμος να 'αφεθεί' σε μια σχέση..."
Και πόσο δίκιο νομίζω οτι έχεις Πέτρο μου... Ακριβώς μάλλον αυτό είναι...
Μετά απο τόσες σχέσεις και τόσους φίλους-αδερφούς που είχα μέχρι τώρα, αυτή την "ψυχολογία" δεν μπορούσα να την "διαγνώσω"... Αλλά μετά που μου το είπες, το σκέφτομαι και βλέπω οτι έχεις δίκιο...
-"Και τί κάνει η Αννούλα σ'αυτή τη περίπτωση;" ρώτησα τον Διαφθορέα
-"Ζείς την κάθε στιγμή μαζί του, και θα καταλάβεις εσύ πότε θα δώσεις το τέλος!!!"
-"Και γιατί ;;;;"
Μου έγραψε στο MSN, αυτολεξί :
Ο χρήστης ΠΕΤΡΟΣ ΔΙΑΦΘΟΡΕΑΣ λέει (1:01 μμ):
giati h anna pou ksero, 8a dosei telos gia na prostateutei
Πόσο πολύ με ξέρει ο Πέτρος, τελικά!
Δεν ξέρω τί θα κάνω... Δεν ξέρω τί να μήν κάνω...
Χτές το βράδυ έψαξα το κινητό του! Τόση η περιέργειά μου για το τί θέλει πιά απο μας, που το έκανα και αυτό... Ατελείωτα μηνύματα δικά μου, στα απεσταλμενα πάλι δικά του σε μένα, και της πρώην του! Ναί, της πρώην του, που μου έχει πεί οτι τον "ενοχλεί" αλλά δεν την γουστάρει πλέον γιατί τον πλήγωσε πολύ τότε... (1χρονος ιστορία...) Τα "εισερχόμενά" της τα είχε σβήσει, μόνο εγώ μονοπωλούσα το φάκελο αυτό, στα απεσταλμένα υπήρχαν οι απαντήσεις του στις 'προσκλήσεις' της να πάνε για καφέ και που διακριτικά, απο ότι καταλαβα, απέφευγε. Δεν της απάντησε τελικά, ενώ απο ότι κατάλαβα επέμενε, και της έγραφε στο τελευταίο μήνυμα 'θα μιλήσουμε την βδομάδα που έρχεται, ίσως βρούμε κενό να βολεύει και τους δυό μας'... Το άλλο καλό, είναι οτι είδα κλήσεις του, να με έχει πάρει τηλ πολλές φορές τις τελευταίες μέρες ενώ εμένα το τηλέφωνό μου δεν χτύπησε ποτέ...! Παράλειψη βέβαια μεγάλη ήταν που δεν είδα αν με έχει αποθηκεύσει με #31#....! Λές να είναι αυτός τα βουβά τηλεφωνα που έχω εννίοτε; Δεν το νομίζω, ρε γμτ!
Το σίγουρο είναι οτι δεν του ξαναστέλνω κανένα μήνυμα...
Νοιώθω σαν να πρέπει να χωρίσω και δεν ξέρω τον τρόπο...
Μου λείπει ήδη, και έχουμε 4 ώρες να βρεθούμε...
Μου λείπουν όλα όσα δεν έχει πεί ποτέ... και που περίμενα να ακούσω, έστω και αν "δεν έβγαινε πουθενά αυτό"...
Δεν ξέρω...
Δεν έχω μυαλό για να σκεφτώ...
Θέλω να γίνω πάλι η παλιά και ζαβή λιβελούλα...
