Μην με ρωτάς

Μην με ρωτάς γιατί είμαι τόσο καλή... Δεν ήμουν πάντα... Μην αναρωτιέσαι τί θέλω απο σένα οταν σου δίνω ένα κομμάτι του εαυτού μου... Έχω οτι χρειάζομαι... Τίποτα εκεί έξω δεν μπορεί να με γεμίσει πια... Ούτε ψεύτικες υποσχέσεις, ούτε προσωρινές απολαύσεις, γιατί είμαι ΠΛΗΡΗΣ...

Μπορεί όμως αν θες να μου χαρίσεις και συ ενα κομμάτι του εαυτού σου... Η αγάπη μπορεί μόνο να ενώνεται, να μεγαλώνει, να επεκτείνεται και να λάμπει. Αυτος μπορεί να είναι ο μοναδικός της σκοπός.

Είμαι μια ψυχούλα περίεργη για τα μάτια του κόσμου των φαινομένων... Μοιάζει να μην ανήκει, να μην συμμετέχει, να μην ακολουθεί... Σαν να έχει δικό της δρομο εξ'αρχής...

Μπορεί να μπερδεύτηκε για λίγο, γιατί η πορεία του ταξιδιού της ξέχασε αυτό το μονοπάτι, αυτό το σκοπό, τον προορισμό της. Ανεμοδερνόταν απο δω και απο κει, παλεύοντας να θυμηθεί, να μάθει. Βαθιά μέσα της ήξερε οτι απο κάπου αλλού είχε έρθει μα δεν μπορούσε να εντοπίσει απο πού... Ποτέ δεν προσαρμόστηκε, δεν απορρίφθηκε, δεν παρασύρθηκε απόλυτα, ωστε να ξεχάσει τελείως.

Κάποια στιγμή βρήκε το πολυπόθητο μονοπάτι... αλλά ήταν κουρασμένη! Πονεμένη στεκόταν πια μπροστά στο δικό της δρόμο, αυτόν που ήξερε οτι είχε χαράξει η ίδια αιώνες πριν, μα τώρα φοβηθηκε. Παραπάτησε, και έπεσε στο κενό... Όλο έπεφτε, έπεφτε, δεν την ένοιαζε πια, δεν μπορούσε να αντέξει άλλο αυτό το σκληρό κόσμο που μόνο την έδιωχνε και την πλήγωνε...

Μην με ρωτάς...

Δεν σου ζητώ να με ακολουθήσεις. Δεν μπορείς. Πρέπει να θυμηθείς ποιος είναι ο δικός σου δρόμος. Θα σε κρατήσω απο το χέρι όμως αν θέλεις και θα σε βοηθήσω να τον βρούμε μαζί!

Για αυτό είμαι εδώ!!!