Μπαίνουμε στην τελευταία βδομάδα του Νοέμβρη...και αυτό σημαινει οτι μετά ήρθε ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ!!!
Μ'αρέσουν πολύ τα Χριστούγεννα! Μ'αρέσει αυτός ο στολισμός που γίνεται στη πόλη, τις βιτρίνες, τα πρόσωπα των ανθρώπων...
Παλιότερα που ζούσα και δούλευα στο κέντρο δεν το καταλάβαινα τόσο πολύ. Ήμουν αναγκασμένη να δουλεύω μέσα στα φωτάκια και τα κάλαντα ενώ τώρα κατεβαίνω στην "πολιτεία" σαν επισκέπτρια και γουστάρω πολύ!
Κλασσικό σημάδι οτι έρχονται τα Χριστούγεννα για μας είναι οτι το σπιτι μου γίνεται η Ντίσνεϋλαντ! Γεμάτο στολίδια, φωτάκια και αγγελάκια!
Φέτος θα περιοριστώ στα βασικά όμως... λόγω χώρου! Ενας μεγάλος γωνιακός καναπές (λόγω καθημερινών νυκτερινων επισκέψεων "στο τσακίρ κέφι" φίλων) πήρε την θέση του δέντρου και του μεγάλου Αϊ Βασίλη που φωνάζει "χω χω χω!".
Σκέφτηκα βέβαια το δέντρο φέτος...να το κρεμάσω απο το ταβάνι...θα το μελετήσω...και θα σας ενημερώσω...
Πέρσι τα Χριστούγεννα ήταν η τα πιο διαφορετικά Χριστούγεννα της ζωής μου... Παραμονή, και γυρίζοντας σπίτι διαπίστωσα οτι...ο μεγας ερωτας και μελλων συζυγός μου είχε εγκαταλείψει τας οικίας μας λόγω ενος καυγα που είχαμε το προηγούμενο βράδυ! Εφυγε σιωπηλά και όμορφα...
Θα νομίζεται οτι έπεσα στα πατώματα με τάσεις αυτοκτονίας κτλ, ε; Ίσως να γινόταν κάτι τέτοιο αν δεν ήταν Χριστούγεννα! Εγώ αντιθέτως με την "μελαγχολία" που υποτίθεται μας πιάνει εκείνες τις μέρες πήρα πολύ δύναμη μέσα απο αυτή την "αποχώρηση"! Στεναχωρήθηκα για 4 ημέρες! Το τέταρτο βράδυ επαθα "στροφή στην ποιότητα"! Και δεν τον ξανασκέφτηκα, δεν τον ξανα-αναζήτησα, δεν τον ξανα-ανέφερα...
Φέτος λοιπόν, θα ήθελα η παραμονή των Χριστουγέννων να εξελιχθεί λίγο διαφορετικά...
Θέλω κατω απο το δεντράκι (πού θα μπεί το δεντράκι, χω χω χω;) ο Αϊ Βασίλης να μου έχει ενα ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΩΤΑ (πατώματος;) !!!
Μ'αρέσουν πολύ τα Χριστούγεννα! Μ'αρέσει αυτός ο στολισμός που γίνεται στη πόλη, τις βιτρίνες, τα πρόσωπα των ανθρώπων...
Παλιότερα που ζούσα και δούλευα στο κέντρο δεν το καταλάβαινα τόσο πολύ. Ήμουν αναγκασμένη να δουλεύω μέσα στα φωτάκια και τα κάλαντα ενώ τώρα κατεβαίνω στην "πολιτεία" σαν επισκέπτρια και γουστάρω πολύ!
Κλασσικό σημάδι οτι έρχονται τα Χριστούγεννα για μας είναι οτι το σπιτι μου γίνεται η Ντίσνεϋλαντ! Γεμάτο στολίδια, φωτάκια και αγγελάκια!
Φέτος θα περιοριστώ στα βασικά όμως... λόγω χώρου! Ενας μεγάλος γωνιακός καναπές (λόγω καθημερινών νυκτερινων επισκέψεων "στο τσακίρ κέφι" φίλων) πήρε την θέση του δέντρου και του μεγάλου Αϊ Βασίλη που φωνάζει "χω χω χω!".
Σκέφτηκα βέβαια το δέντρο φέτος...να το κρεμάσω απο το ταβάνι...θα το μελετήσω...και θα σας ενημερώσω...
Πέρσι τα Χριστούγεννα ήταν η τα πιο διαφορετικά Χριστούγεννα της ζωής μου... Παραμονή, και γυρίζοντας σπίτι διαπίστωσα οτι...ο μεγας ερωτας και μελλων συζυγός μου είχε εγκαταλείψει τας οικίας μας λόγω ενος καυγα που είχαμε το προηγούμενο βράδυ! Εφυγε σιωπηλά και όμορφα...
Θα νομίζεται οτι έπεσα στα πατώματα με τάσεις αυτοκτονίας κτλ, ε; Ίσως να γινόταν κάτι τέτοιο αν δεν ήταν Χριστούγεννα! Εγώ αντιθέτως με την "μελαγχολία" που υποτίθεται μας πιάνει εκείνες τις μέρες πήρα πολύ δύναμη μέσα απο αυτή την "αποχώρηση"! Στεναχωρήθηκα για 4 ημέρες! Το τέταρτο βράδυ επαθα "στροφή στην ποιότητα"! Και δεν τον ξανασκέφτηκα, δεν τον ξανα-αναζήτησα, δεν τον ξανα-ανέφερα...
Φέτος λοιπόν, θα ήθελα η παραμονή των Χριστουγέννων να εξελιχθεί λίγο διαφορετικά...
Θέλω κατω απο το δεντράκι (πού θα μπεί το δεντράκι, χω χω χω;) ο Αϊ Βασίλης να μου έχει ενα ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΩΤΑ (πατώματος;) !!!

1 σχόλιο:
Εχω κολλησει με τις ιστοριες σου...είσαι απίθανη φασόλα!
Δημοσίευση σχολίου