Ειμαι για παρτη σου φυτιλι αναμμένο
και εχω το ποδι μου στο γκαζι πατημενο
παω να πεσω στο γκρεμό
εχω τρελάνει το Θεό

Ειμαι για πάρτη σου δεν είμαι για κανέναν
δεν θα πατήσω πουθενά εγω τα φρένα
λίγο πρωτού να τρελαθώ
εχω τρελάνει το Θεό...

Σκυλού, ξανάπα, δεν είμαι... Τώρα πώς ταίριαξε το PlayMobil αυτό το τραγούδι με μένα...δεν μπορώ να το εξηγήσω... Μου το αφιέρωσε χτες...αμαρτία!

Xτες το βράδυ πήγαμε μια βόλτα με το αυτοκίνητο... Με περίμενε να σχολάσω, και φύγαμε για μια σβούρα... Έχει πάρα πολυ ωραίο αυτοκίνητο (και μην βάλετε το μυαλό σας σε κανενα σπορ διθέσιο, δεν είμαι τετοια γκόμενα) και η αλήθεια είναι οτι η ταχύτητα ήταν κάποτε η ζωή μου...(μεγάλη ιστορία)...και οτι τώρα τελευταία μου είχε λήψει...

Δεν θα σας πώ οτι μπορεί και να φοβήθηκα αφου είχα συνηθίσει τετρακίνητα αυτοκίνητα τελευταία και η αίσθηση ενος μπροσθιοκίνητου είναι σαν μια βάρκα στη θάλασσα, αλλά πέρασα καλά!

Κάναμε μια μεγάλη βόλτα, και μετά πήγαμε στο μαγαζί του, που είχε ενα φανταστικό dvd να δεί για 3η φορά οπως μου είπε! Το Alter Ego! Ξαφνιάστηκα που άκουσα αντρα, και ειδικά τέτοιου τύπου άντρα, και όχι γλυκαναλατο-Αγγλοσαξωνικο-ευγενη-του-κώλου, να του αρέσει εργο με τον Ρουβά!!! Και εμένα μου αρεσε πολύ, και του έλεγα οτι οταν πήγαμε να το δούμε στο σινεμά εγώ έκλαιγα ενώ οι μουλάρες οι "φασόλες" γελουσανε!

Τελως πάντων, έτσι είδαμε για 3η φορά εγώ, και 4η εκείνος, το Alter Ego... Μέχρι που λύσαξε το τηλεφωνο μου και έπρεπε να πάω σπίτι μου...

Πέρασα ωραία χτές... Εχει το κατιτις του, αυτό το PlayMobil...

Απόψε είπαμε θα βγούμε... Θα σας γράψω αύριο τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες....