Τον Μάιο του 2006 ξεκίνησε για μενα μια περιπέτεια υγείας τρελή!
Ξεκίνησε απο φοβερούς πονοκεφάλους, και λίγο "παράλυσης" των άκρων...
Αρχικά, σημασία δεν έδωσα γιατί τα "φόρτωνα" όλα στην κακή μου ψυχολογία...
Ήμουν σε μια σχέση που πήγαινε καλά, αλλά πήγαινε....σε γάμο που εγώ δεν ήθελα ακόμα! 'Ημουν βαριεστημένη μέσα στο καθημερινό μου πρόγραμμα που δεν άλλαζε για τίποτα, ήμουν κολλημένη σε ένα νοικοκυριο, σε ενα μαγαζί, και στην "έλλειψη" για γκομενοτσαρκες με τις φιλες μου τις Φασολες...
Οι αρχικες εξετάσεις έδειξαν αυξημενη ταχύτητα καθίζησης ερυθρών, crp, rdw κτλ κτλ κτλ
Κινέζικα αρχικά για μένα, αλλα πού να φανταστώ η γυναίκα οτι θα γίνω εξπερ στο θέμα;
Εξετάσεις εγιναν πολλές, επισκέψεις σε κάθε λογής γιατρό καθημερινα, αξονικές, μαγνητικές, βιοψίες...
Μέχρι τις αρχές του Αυγούστου πήγα σε 16 γιατρούς διαφορετικούς. Σε πολλούς απο αυτούς πήγα και 3 και 4 φορές! Πήγα μέχρι και στον κτηνίατρο! Οχι για μένα, αλλα για τα σκυλιά μου... Η λοίμωξη που υποπτεύονταν ήταν πολύ συχνή κατα κάποιο τρόπο κ στα σκυλιά. Δεν ήταν μεταδοτική, αλλά δυο γιατροί που πιστεύουν πολλή στην "μεταδοτικότητα" σκύλου-αφεντικού μου πρότειναν κ αυτό σαν λύση! Εφοσον δεν μπορούσαν να είναι σίγουροι απο μένα, να εξετάσουμε τα σκυλιά!
Πέρασα 3 μήνες φρίκης! Τρελοί πονοκέφαλοι, τρελά φάρμακα, και τρελές διαγνώσεις... Κανείς δεν ήταν σίγουρος, αλλά και κανείς δεν είχε μια πιθανότητα να μου αποκλείσει την πάθηση που φοβόμασταν...
Επέμενα οτι εγώ νοιώθω μια χαρά! Μια χαρά πάχαινα, μια χαρά αισθανόμουν, μια χαρά κινιόμουν, αν εξαιρέσουμε τον συνεχή πονοκέφαλο!
Παραμονές 15Αυγουστου επισκέφτηκα 2 κορυφαίους νευροχειρούργους συγχρόνως για εξέταση. Αφού μου κάνανε όλα τα τρελά που κάνουν οι νευροχειρούργοι επι 1,5ώρα, αφού ξεψάχνισαν τις μαγνητικες κ αξονικές η διάγνωση ήταν η εξής :
Ο ένας μου είπε να πάω διακοπές, θέλω ξεκούραση!
Και ο άλλος να κανω εισαγωγή σε νοσοκομείο επειγόντως!!!
Και ο ενας γιατρός μπροστά στον άλλο!
Φυσικά, έφυγα τρέχοντας!
Αποφάσισα απο τότε οτι, ακόμα και αν εχω αυτό που λένε, εγώ είμαι μια χαρά... Ακόμα και αν το έχω, για την ώρα ζω όμορφα. Δεν μεταδίδεται, αλλά δεν θεραπεύεται κιόλας! Γιατί να ζώ μεσα στο άγχος και στο φάρμακο για να αποφύγω τί; Κάτι που ίσως έχω, κ το οποίο δεν αντιμετωπίζεται;
Ξέρω οτι θα ξυπνάω μια χαρά για όσο είμαι ευτυχισμένη! Σήμερα πάλι βγήκαν οι επαναληπτικές... το αίμα μου γίνεται νερό όλο και πιο γρήγορα και ανησυχητικά...
Εγώ ξέρω οτι το αίμα μου βράζει μέσα μου, και θέλω να ζήσω όμορφα και ευτυχισμένα...
Για όσο είναι αυτό...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου