-"Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλο πλάσμα σ'αυτη τη ζωή.....

...που να λατρεύει τόσο το εφήμερο", μου είπε πριν καιρό καποιος, επηρεασμένος απο ενα βιβλίο που διαβάσαμε...

-"Ναι, του απάντησα, οι Λιβελούλες" (αλλάζοντας τα λόγια του συγγραφέα)

Δεν ήταν ποτέ του στύλ μου τα εφήμερα... Δεν ήμουν ποτέ η γυναίκα που απλά θα κάνει σεξ γιατί της άρεσε κάποιος εκει εξω...

Πάντα μου εκανα σχέσεις μακροχρόνιες.... 2 χρόνια, 1χρονο, 4 χρονια, 2 χρονια...και συνέχιζα... Στα μεσοδιαλλείματα δεν έκανα τρέλες... Ποτέ ξεπέτες!

Τώρα τελευταία λίγο έχω αλλάξει... Εκανα κ ξεπέτες, αλλά όμως δεν θέλω να κάνω και σχέσεις!

Δεν θέλω, δεν μπορώ, δεν μου έχει τύχει.... είναι πολλά!

Οι φίλες μου λένε οτι δεν αφήνω τον εαυτό μου να κάνω σχέση...

Οτι βλέπω τον αλλο, τον αφήνω να με πλησιάσει, αλλά μετά τον απομακρύνω... γιατί φοβάμαι!

Δεν φοβάμαι! Απλά ίσως, δεν πιστεύω πια...

Δεν μπορώ να πω οτι επειδή μου εχουν καθήσει στραβές εχω γίνει δύσπιστη... Απο τον εαυτό μου μάλλον κρίνω, και δεν πιστεύω οτι ο άλλος μπορεί όντως να εννοεί αυτά που μου λεει, και να νοίωθει αυτά που κάνει...

Θέλω να κάνω σχέση... Θέλω και να παντρευτώ... Ισως και να θέλω να κάνω και παιδια...

Για την ώρα όμως όλα αυτά μου φαίνονται πολύ μακρινά!!!

Μου φαίνεται αδιανόητο να φανταστώ πάλι τον εαυτό μου σε σχέση...

Και όμως θέλω...μαλλον...