Απο όλα ομως τα στάδια και αν πέρασα οι φίλοι μου είναι μετρημένοι στα δάκτυλα των χεριών... Είναι ψυχές και καρδιές που έκλαψαν και γέλασαν μαζί μου, που κάναμε τρέλες παιδικές, εφηβικές ακόμα και τώρα, στα 30μας, συνεχίζουμε με τα ίδια μυαλά...
Θα ήθελα να σας τις γνωρίσω...
Θα ευχόμουν στον καθένα σας να έχει έστω μια απο όλες τις φίλες μου για δική του...
Θα ένιωθε τόσο πλούσιος...
Την παρέα μας κάποιοι την ονόμασαν "Φασόλες"... είμαστε όντως πολύ "Φασόλες"...
Θα ξεκινήσω απο την αδερφή μου... Ας την ονομάσουμε "10-χρονια-εκανα-να-ξεκολλησω"...
Ειναι το ακριβώς αντίθετο απο μενα... Όμορφη,ξανθιά,με ωραίο σώμα, γλυκιά, σοβαρή, πολύ μετρημένη στις αποφάσεις της (εκτός απο μια που εκανε να καταλάβει 10 ετη!), νοικοκυρά, οικονόμα, οικονομικά ανεξάρτητη, αλλά μένει με τους γονείς μας... Δυο χρόνια μικρότερή μου, αλλά τόοοοοσο διαφορετική!!! 10χρόνια σχεδόν παιδευόταν με ένα "αντρα" ο οποίος μέσα απο μεγάλες ιστορίες αποδείκτηκε οτι έχει παρεξηγήσει την έννοια "αντρας"! Τον χώρισε, και τώρα και ένα χρόνο ζεί την ζωή της! Ζούμε όλοι μαζί τη ζωή της/μας!
Η "συγκάτοικός" μου ήταν αρχικά κολλητή της αδερφής μου... Ας την ονομάσουμε "μα-τί-γίνεται-και-δεν-χρησιμοποιεί-κανεις-το-τηλεφωνό-μου"...
Είναι μια περίεργη κοπέλα... Ενώ είναι όμορφη, είναι καλή, είναι ενδιαφέρουσα περίπτωση, όλοι της ζητάνε το τηλέφωνό της, αλλά κανείς δεν παίρνει!!! Ζούσε χρόνια με εναν άλλο "αντρα" ο οποίος αφού της έσπασε τα νεύρα και τον χώρισε γιατί δεν ήθελε γαμους κτλ παρόλα τα χρονια που ήταν μαζί, παντρεύτηκε στο καπάκι αλλη κ εχει και παιδί τώρα!!! Οταν χώρισα, αυτή, μαζεψε τα πράγματά της και ήρθε και εκανε κατάληψη στον καναπέ του σπιτιού μου... Τσακωνόμαστε μόνο για την κακή της συνήθεια να μην "ενημερώνει" για οτι τελειώνει σε αυτό το σπίτι, αλλα το διαπιστώνω εγώ πάντα οταν θα το χρειαστώ! (αμέτρητα είναι τα αδεια μπουκάλια στα ραφια...απλά τα αφήνει στην θέση τους)
Η "μα-μπορει-να-ειναι-ενας-αντρας-πιστος;" είναι η κολλητή μου η άλλη. Χρόνια φίλες, απο το σχολείο. Πανέμορφη, με όλη την έννοια της λέξης, γυναίκα που μέχρι κ οι πετρες γυρνάνε και την κοιτάνε οταν περνάει, αλλά ΤΡΟΖΗ! Ξέρεις τί πάει να πεί, τροζή; Είναι λίγο ματαιόδοξη, είναι λιγο ψωνιο, είναι λίγο νευρική, όλα με την καλή έννοια πάντα! Παντρεύτηκε μετά απο χρόνια αναζητήσεων, εναν "Αγιο ανθρωπο" που μπορώ να βάλω το χέρι μου στην φωτιά οτι θα την κάνει βασίλισσα... Της αξίζει άλλωστε!
Η "τα-νεα-σου", είναι η άλλη μου κολλητή απο το σχολείο... Φοβερός συμβουλάτορας, φοβερή συνομιλήτρια, αλλα το κακό της είναι οτι δεν μιλάει αυτή! Οτι και να περνάει τα κρατάει μέσα της, δεν ξέρουμε αν χωρίζει, αν ειναι ερωτευμένη, αν είναι στεναχωρεμένη... Μόνο "νευρα" λεει οτι εχει, οταν κάτι συμβαίνει... Χάνεται και εξαφανίζεται οποτε βρεί γκόμενο, είναι λίγο πιο πολύ "κουλτουριάρα" απο μας, ακούει λίγο "ανύπλητη" μουσική, και της αρεσουν τα παρακμιακά, υποχθόνια, υπόγεια μπαράκια... Γούστα...
Η "μια-ζωή-με-ενα-αντρα" είναι η κολλητή μας και αυτή απο το σχολείο... Γνωριστήκαμε οταν εγώ πήγαινα Α' λυκείου και αυτή για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στην Β'γυμνασίου!!! Σε όλη της τη ζωή έχει αλλάξει δυο άντρες... Με τον τωρινό (άλλος Αγιος ανθρωπος και αυτός) είναι παααρα πολλά χρόνια μαζί, και όταν βγαίνουμε κοιτάζει και σχολιάζει τους γκόμενους σαν να είναι έγκλειστη σε αγροτικές φυλακές! Εχει πάααρα πολύ πλάκα...και είναι μια καρδιά ακατανίκητη!
H "παντρεμένη-αλλά-οχι-πεθαμένη" είναι η κουμπάρα μου. Την πάντρεψα, παρόλο που δεν ήθελα διότι εκεινο το καιρό εβγαινε το διαζύγιο μιας αλλης κουμπαριάς που έκανα κ ενοιωθα πολύ γκαντέμω! Επέμενε ομως και εγινε! Ο γάμος ήταν ενα πάρτυ που θα θυμούνται όλοι χρόνια! Μέχρι τις 6 το πρωί όλοι στην πίστα, ο κρητικαρος καλλιτέχνης να έχει κατέβει στην πίστα κ να τραγουδά Καζαντζίδη και Ρουβά, εγώ πάνω στο μπάρ και το μαγαζί να τρέχει να βρεί κι άλλες σαμπάνιες! Ολοι μιλούσαν μέρες μετά για αυτό το γλέντι! Ζεί ευτυχισμένη, παντρεμενη, έκανε ενα παιδί, είναι έγκυος στο δεύτερο, αλλά δεν λέει να σοβαρευτεί! Και στις γκομενότσαρκες μέσα είναι, και στις "παρακολουθήσεις" και σε όλα! Είναι τρελοκομείο! Τον άντρα της τον λατρεύω γιατί την αγαπά και την προσέχει σαν θησαυρό!
Η "κουμπάρα Νο2" είναι η κουμπάρα ουσιαστικά της αδερφής μου... Παντρευτηκε και αυτή ένα πολύ καλό μας φίλο, έκανε 2 παιδιά στο καπάκι και τώρα ζεί και μας τρελαίνει με το μόνιμο ψάξιμο Baby-sitter! Το μόνιμο θέμα συζήτησής μας είναι η τελευταία που πήρε για δοκιμή, και ποιάς εθνικοτητας είναι! Τα παιδιά της σίγουρα θα βγούν Πολυεθνικά!
Η "Ποτε-θα-με-ζητησεις-στον-πατερα-μου" είναι άλλο ενα Φασόλι της παρέας. Χρόνια με ενα τύπο που κάθε Κυριακή θα πάει να την ζητήσει στον πατέρα της... Και ακόμα περιμένουμε! Θρησκόληπτη μέχρι αηδίας, μας βάζει στον ίσιο δρόμο όποτε ξεφύγουμε!... Αποθέωση!
Η "πότε-θα-παντρευτείς-μωρή;" είναι η "μαμά" της παρέας. Πολλά χρόνια μεγαλύτερή μας, αλλά εμφανισιακά θα έλεγα συνομήλική μου! Εχει 3 παιδιά, (η μεγάλη της κόρη είναι συνομήλική μου), εναν αντρα αποθέωση και ένα τρελό μυαλό! Προσπαθεί μάταια πολλά χρόνια να με παντρέψει (αυτή παντρεύτηκε στα 14, και μάλιστα κλέφτηκε!) και θεωρεί οτι εγώ είμαι μια τρελή που θα πιάσω Πρώτο Ράφι δεξιά με τα μυαλά που κουβαλάω!
Αυτές είναι οι βασικές "Φασόλες".
Κατά καιρούς εισέρχονται διάφορα κ άλλα "οσπρια" αλλά δεν κάθονται και πολύ στην παρέα... Χανόμαστε, τσακωνόμαστε, παρεξηγιόμαστε... και έτσι πάλι μένουμε οι βασικές...
Αλλωστε στην ζωγραφιά που εχει κάνει η "τα-νεα-σου" μας έχει βάλει όλες στη σειρά και εχει γράψει ρητά απο κάτω : "Αλλες εγγραφές δεν δεχόμαστε"!!!
Οσες φορές προσπάθησα να "εντάξω" άλλη μια μεσα, έπεσε στο κενό! Ποια να πρωτοθυμηθώ; Την "Λεσβία" που κόντεψε να μας πηδήξει όλες (τί περίπτωση και αυτή Θεέ μου, θα σας τα πώ αλλη φορά), την "Πανσιόν" που κοντεψε να την πηδήξει ο κουμπαρος μου και εμένα η κουμπάρα μου, την "κουμπάρα" μου που μας γέμισε στα ψέμματα και τσακωθήκαμε και αναμεταξύ μας για το ποιά είναι η αλήθεια... Τί να λέμε...!
Αυτή την "εντολή" στην παρέα μας να μην δεχόμαστε άλλες καινούργιες αρχικά δεν τη κατάλαβα... Ίσως όμως αυτη να είναι το συστατικό που έχουμε μείνει τόσα χρονια μαζί!
Είμαστε όλες γύρω στα 30, αλλα αν μας πετύχεις κάπου έξω θα λές οτι είμαστε 13, και αυτά κλεισμένες σε θηριοτροφείο! Τρελοκομεία στον κόσμο μας, και τίποτα δεν μαρτυρά την "υπόγεια" φλόγα που καίει μέσα μας... "Να βρούμε/κρατήσουμε ένα ΚΑΛΟ παιδί"!!!!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου